ιστορία αγάπης
μια φορά κι ένα καιρό,
μια όμορφη κοπέλα 
αγάπησε ένα νεαρό
κι αφέθηκε.. με τρέλλα!!!
Ο νεαρός όμως αυτός
που τον ελέγαν Ρένο, 
ποτέ του δεν αφέθηκε..
Έβαζε πάντα.. φρένο!
Κι αφού πληγώθηκε πολύ
η όμορφη κοπέλα,
έμαθε από δω και μπρος
να κουβαλάει.. ομπρέλα!! 
March 17th, 2009 at 15:29
re ton reno pou kaiei kardies!!! mou aresoun kai oi 3 koukles papiera mou … alla ston reno nomizw exw mia idiaiterh sybatheia … axxx 😛
March 17th, 2009 at 15:32
Ριψοκίνδυνη Αφροδίτη!! Πού πας χωρίς ..ομπρέλα;
March 17th, 2009 at 15:48
Ήρθα κι εδώ!! Οι κούκλες σου με έχουν ξετρελάνει! Είναι και το χιούμορ που προσθέτει, και η παρουσίαση! Κι αυτά τα στιχάκια… ή τα ονόματα που τους δίνεις (η Σάρα και η Μάρα;!). Μια γάτα με μποά που ειναι στο “κάθε μέρα papiera”, την ερωτεύτηκα!
March 17th, 2009 at 15:53
Ερωτεύτηκες τη γάτα Cadavre; Να δεις τι ιστορία αγάπης θα γράψω για την περίπτωσή σου… χα χα χα 😉
Καλώς ήρθες!!!
March 17th, 2009 at 17:53
Αναστασία μου πάρα πολύ μ`αρέσει το νέο design και το σκίτσο σου το σοφιστικέ αν και σε προτιμώ με κοτσιδάκια και τιράντες όπως στο βιντεάκι!! Οι κουκλίτσες σου πάντα τέλειες και παιχνιδιάρες. Ανυπομονώ για την Παρασκευή!!
March 17th, 2009 at 18:38
Αυτό έλειπε να πάνε και στον ιδιο το χορό.
Ο ένας Jazz ο άλλος χαρτιά που σκίζονται,
πάντα στο σωστό ρυθμό…
και το αποτέλεσμα όπως πάντα ζηλευτό!!
March 17th, 2009 at 20:06
Άντρια, τα συγχαρητήρια για το ψηφιακό μου πορτραίτο, στην Αφροδίτη Ιωάννου!!!
Εγώ έβαλα μόνο την ομορφάδα μου, της οποίας το μυστικό, θα απoκαλύψω την Παρασκευή στο newsletter!!!!!! 😉
(Θα της πω να φτιάξει κι ένα με κοτσιδάκια και τιράντες..Γιατί όχι;)
March 17th, 2009 at 20:13
Βίλη, κρατάω το αποτέλεσμα το ζηλευτό!!! και για τον χορό, έχουμε τον Τσικ!!!! εεεε; 😉
March 18th, 2009 at 18:16
Μόλις παρήγγειλα μια ντουζίνα ομπρέλες, να δω, θα έχουν αποτέλεσμα? Αυτά τα παπιέ δεν τα έχω γνωρίσει, που μου τα έκρυβες?
March 18th, 2009 at 20:34
Ioanna ..Τώρα; Κάτω από 12 ομπρέλες, δεν θα δεις ούτε τα επόμενα παπιέ μου φαίνεται … 😉