la vita e κούνια bella

Ρούχα βουνό μαζεύτηκαν
έχω να σιδερώσω..
Και σκούπισμα, σφουγγάρισμα
Θα πιάσουμε μαμούνια!….
Κι ένα σωρό λογαριασμοί
που πρέπει να πληρώσω….
Αχχχ! Να ’μουν σ’ άλλη εποχή
απάνω σε μια κούνια!!


Ρούχα βουνό μαζεύτηκαν
έχω να σιδερώσω..
Και σκούπισμα, σφουγγάρισμα
Θα πιάσουμε μαμούνια!….
Κι ένα σωρό λογαριασμοί
που πρέπει να πληρώσω….
Αχχχ! Να ’μουν σ’ άλλη εποχή
απάνω σε μια κούνια!!

You must be logged in to post a comment.
March 11th, 2009 at 14:55
Αυτό μ’ άρεσε πάρα πολύ! Μόνο που δεν μπορώ να πω ευθαρσώς αν μ’ άρεσε περισσότερο το έργο ή το ποίημα…
σνουποφιλάκι
March 11th, 2009 at 15:32
Το έργο σου άρεσε πιο πολύ!!! ..
Γιατί το ποίημα …το ζούμε κάθε μέρα..
Το βαρεθήκαμε πια…
March 12th, 2009 at 00:17
Απόλυτο δίκιο papiera. Να’χα και γω μια κούνια τώρα αντί για σίδερο!!!
March 12th, 2009 at 15:06
Effie..Τώρα ξέρεις από πού εμπνέομαι!!! 😉
March 16th, 2009 at 17:19
Αυτή είναι η λατρεμένη μουυυ! Τί έργο είναι αυτό μα τί δημιουργία ΜΙΑ είναι η παπιέρα και στον κόσμο άλλη ΚΑΜΙΑ!
March 16th, 2009 at 23:51
Είναι μίιιια !! Είναι μίιια!!
Αχχχ! Τι μου θύμισες!!! 😉
March 20th, 2009 at 11:37
ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΠΟΛΥ!
ΝΑ ΕΙΧΑ ΚΑΙ ΕΓΩ
ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΚΟΥΝΙΑ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ,
ΕΧΩ ΚΑΙ ΚΑΠΕΛΟ.
ΤΟ ΣΙΔΕΡΟ ΠΟΥ ΛΕΓΑΜΕ ΑΚΟΜΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ.
March 20th, 2009 at 11:39
Τάνια, άμα δεν σιδερώσεις, κούνια δεν έχει!! Ορίστε μας!!